همه را ول کن،
تو زنی باش که خودش در خط مقدم جهان خودش ایستاده و برای رویاهای بزرگ خودش میجنگد.
زنی باش که تمام محدودیتها و سقفها را پس میزند، زنی که میل پرواز دارد و خودش را به هر زحمتی تا بلندترین جایگاهها میرساند.
زنی باش قاطع، جسور، مصمم!زنی که برای خواستههاش چشم به دستان هیچکس ندوخته!
زنی که قویست و قابل اتکا و به هیچ چهارچوب و مرزی محدود نشده و شبیه به بوتهای سبز و ریشهدار، تا بینهایتِ جهان ادامه پیدا کرده،ریشه داشتهباش؛ نگذار هیچ مشکلی مقابل تو و آرزوها و اهداف بلندِ تو نقطه بگذارد.
میدانم که خسته خواهیشد، تنها خواهیماند، یکتنه با همه چیز خواهی جنگید و بسیار دلگیر خواهیبود؛
ولی عزیز من! تو نمیدانی چشمهای روشن و معصوم یک زن، وقتی که خستهی کار و تلاشِ بسیار است، چقدر زیبا و مقدس و بوسیدنیست!
#نرگس_صرافیان_طوفان
برچسب:
نویسنده: آرمان پورعلی